Week 5

Na onze onverwachte stop in Mostar is het nu echt tijd voor Montenegro. Hier keken we allebei erg naar uit en we hadden in het verleden al plannen om dit land te bezoeken maar het kwam er maar niet van. We begonnen met 4 nachten in Zabljak en daarna nog 5 nachten in Kotor.

Onderweg naar Zabljak had ik wat extra tijd ingepland voor stops onderweg en net nadat we de grens gepasseerd waren wilde we pauzeren en gaf een bordje aan dat er een klooster in de buurt was. Naarmate de weg vorderde werd de weg steeds slechter en smaller en ik was bijna van plan om terug te gaan toen we toch het klooster zagen. Eenmaal aangekomen bleek het klooster nog in aanbouw te zijn en kregen we een rondleiding van iemand die liet zien hoe de binnenkant helemaal geverfd werd. Diegene bleek erg gecharmeerd te zijn van Emily en volgens mij was hij ook erg blij dat er toeristen kwamen want we kregen alles te zien. Ondanks dat hij geen woord Engels sprak wist hij wel duidelijk te maken dat hij ons wat te drinken wilde aanbieden. Zakiya twijfelde hier al of dat wel een goed idee was, want het was wel een beetje een vreemde situatie als enige toeristen bij een klooster in aanbouw. We besloten toch maar met hem mee te lopen en daar pakte hij meteen een fles Rakija, de nationale drank. Er zaten allemaal dode vliegjes in, maar dat vond hij geen probleem. Even zeven en er stond een shotje voor mijn neus. Ik vermoed als wij er niet waren had hij het met vliegjes en al opgedronken. Nog even aangeven dat ik eigenlijk niet kan drinken vanwege het auto rijden maar daar wilde hij niks van horen. Zakiya kreeg nog een bessenlikeur en Emily wat ranja en toen konden we weer verder.

Durmitor

We verbleven in Zabljak een klein dorpje dat midden in het Durmitor national park ligt. Het dropje zelf stelt weinig voor, her en der wat huisjes, veel toeristen en daardoor nogal wat chaos want iedereen parkeert zijn auto echt overal. Het national park daarentegen is zeer indrukwekkend. Overal om ons heen zien we bergen. Uiteraard bezoeken we het zwarte meer, waarbij ik nog een wandeling rondom het meer maak, terwijl Zakiya en Emily bij het meer blijven. Ik had gelezen dat in de zomer het meer wat opdroogd waardoor er twee meren ontstaan, deze zomer blijkt het 1 geheel te zijn en moet ik daardoor ook echt om het hele meer lopen.

De dag ernaar gaan we met de auto op pad en rijden de panoramische route "Durmitor ring". Zakiya besluit deze dag te rijden en het begin van de route is erg heftig. Erg smalle weggetjes waarbij aan 1 kant een afgrond en je alleen maar hoopt dat er geen tegenligger is. Het eerste stuk is al erg mooi, maar het tweede gedeelte van de rit overtreft alles. Om de paar kilometer is er weer een uitkijk punt dat het vorige overtreft. Ook grappig, bij 2 bergen staan zelfs frames geplaatst hoe je de berg zou moeten fotograferen. Tijdens de rondrit moeten we ook diverse keren stoppen omdat er of koeien, schapen, honden of zelfs paarden op de weg staan. We hadden een GoPro op de motorkap staan en een paard begon er zelfs aan te likken, dus die hebben we maar snel naar binnen gehaald. We kijken onze ogen uit.

Dag 3 doen we rustig aan en gebruiken we vooral om wat wasjes te draaien. Aan het eind van de middag bezoeken we nog de Tara brug. Destijds de grootste boogbrug ter wereld. We waren graag gaan kajakken op de Tararivier maar met Emily kan dat helaas nog niet. Wel kunnen we met haar de zipline doen en na nog even vragen aan haar of ze het wil, gaan we via de zipline naar de overkant van de burg. Emily geeft helemaal geen kick en zit er lekker ontspannen bij. Achteraf is ze er wel een beetje stil van maar ze geeft aan dat ze het leuk vond.

Kotor

Onderweg naar Kotor maken we nog een stop bij het Ostrogklooster. De weg naar boven is een behoorlijke smalle en bochtige weg en diverse keren moet er een auto achteruit maar zonder al te veel moeilijkheden komen we boven. Eenmaal aangekomen blijkt het ontzettend toeristisch te zijn en valt het eerlijk gezegd wat tegen. Het komt denk ik vooral door de enorme hoeveelheid mensen.

Daarna is het tijd voor Kotor. Het is moeilijk te omschrijven het lijkt nog het meest op een doolhof waarbij ieder straatje je weer verrast. We verblijven hier 5 nachten en zitten in een appartement 10 minuten van Kotor. De eerste 2 nachten slapen we niet heel goed want het appartement is nogal gehorig en we zitten aan een doorgaande weg. De nachten daarna kunnen we op een andere kamer slapen die iets kleiner is maar een stuk minder gehorig en ook nog eens uitzicht heeft op de zee. Naast Kotor bezoeken we ook nog Perast, volgens de Lonely Planet een stukje Venetië in Montenegro en het is inderdaad prachtig om te zien. Vanuit daar heb je goed zicht op de 2 kleine eilanden in de baai van Kotor. Verder is Kotor een echte kattenstad, wat Emily helemaal geweldig vindt. Ze aait ze allemaal. Op de laatste dag maken we nog een boottrip door de baai van Kotor waarbij Zakiya nog even een duik neemt in de blue cave.