Week 8

Week 8 staat vooral in het teken van relaxen aan de stranden van Albanië. We bezochten Sarande en Ksamil. De weg vanuit Berat naar Sarande was nog even een uitdaging. Het was slechts 200 kilometer, maar er stond 5 uur voor. Al snel kwamen we erachter waarom: zeker 20 kilometer ging over een onverharde weg. Eerst dachten we nog dat de navigatie een verkeerde weg aangaf, maar toen we ook andere auto's deze weg zagen nemen gingen we er toch maar achteraan. Na veel gehobbel en kuilen proberen te ontwijken komen we via een hoop bergweggetjes en zelfs nog een oliemeer aan op onze bestemming.

Sarande

In Sarande zitten we in een mooie Airbnb. Het is even zoeken waar we moeten zijn, want we blijken aan de boulevard te zitten die eigenlijk niet toegankelijk is voor auto's. Na wat zoeken vinden we iemand die ons door kan laten en zijn we bij het appartement. Helaas geen uitzicht op de zee, maar verder bevalt het appartement erg goed. Emily plakt meteen wat magneten (we proberen van elke plek een magneet mee te nemen als herinnering voor Emily) op de koelkast en trekt alle kastjes open om te kijken wat erin zit. Dit blijkt een soort van traditie te zijn geworden want overal waar ze komt kijkt ze in alle kastjes.

Het eerste dat Emily opvalt is het reuzenrad. Waar we haar in Budapest nog moesten overhalen om mee te gaan roept ze nu al direct dat ze in het reuzenrad wilt. Er blijkt zelfs een kleine kermis te zijn met botsauto's. Ze gaan alleen wat te hard dus die slaan we over. De dag erna bezoeken we The Blue Eye. Een bron waar helder blauw water uitstroomt. Het is erg mooi al bezoeken we de bron net wat te laat waardoor er ook al een hoop andere toeristen zijn. Het schijnt dat duikers al eens 50 meter zijn afgedaald maar niemand weet precies hoe diep de bron is. We zien ook een hoop mensen in de bron springen. Helaas hebben we onze zwemkleding niet meegenomen omdat we in de Lonely Planet lazen we dat zwemmen verboden zou zijn.

Verder doen we niet zoveel in Sarande. We lopen wat over de boulevard en vinden een erg goed visrestaurant. Toevallig lopen we nog wat andere Nederlanders tegen het lijf die met de veerboot van Italië naar Griekenland zijn gegaan. We krijgen nog wat tips over welke cabine we het best kunnen boeken en wat er te zien is in Puglia.

Ksamil

Na Sarande rijden we door naar Ksamil. De stranden rondom Sarande vielen wat tegen en Ksamil schijnt de mooiste stranden te hebben. Het is maar 20 minuten rijden en de stranden zijn inderdaad een stuk mooier dan bij Sarande. We boeken een hotel dat stond aangeraden in de Lonely Planet, tot nu toe waren dat namelijk steeds fijne hotels. Echter dit hotel is de eerste tegenvaller. We krijgen nog wel een betere kamer maar alsnog is het niet geweldig. In de douche en toilet steken er wat stroomdraden uit de muur die afgetaped zijn. Maar we zijn gekomen voor de stranden dus maken we er maar het beste van. Ook hier verblijven we 3 nachten en zijn we iedere dag bij het strand te vinden. En ook hier is er 's avonds een kermis. De botsauto's gaan hier wat minder hard dus we botsen er lekker op los in de avond.

Na 2 dagen strand vind ik het wel even mooi geweest en besluit de ruïnes van Butrint te bezoeken. Zakiya kan geen genoeg krijgen van het strand en besluit niet mee te gaan. Ik hoopte dat Emily bij haar zou blijven echter als Emily hoort dat ik daarheen ga wilt ze direct mee. We proberen het nog uit haar hoofd te praten maar ze is vastberaden.

Eenmaal aangekomen vindt ze het helemaal geweldig. We krijgen een plattegrond en ze maakt er de mooiste verhalen van. Dan is het een paardenstal dan een winkel enzovoort. Bij iedere ruïne wilt ze ook op de foto zodat ze het "aan haar kinderen" kan laten zien. De ruïnes zijn erg indrukwekkend en we sluiten af met een drankje bij het museum op de top van de berg.

De laatste dag in Ksamil gebruiken we vooral om de rest van de reis te plannen. Doordat we overal wat langer zijn gebleven dan gedacht komen we een stuk later in Griekenland dan gepland. Het blijkt dat de veerboot dan al niet meer vaart vanaf Corfu naar Bari. We moeten de plannen dus wat omgooien en besluiten naar Lefkada te gaan zodat we vanaf daar naar Patras kunnen gaan om daar de boot naar Bari te nemen. Bijkomend voordeel is dat de boot daar al om 17:30 vertrekt in plaats van 00:30. Het boeken van de boot blijkt nog niet mee te vallen, er zijn maar beperkte plaatsen op de boot voor auto's hoger dan 2 meter en ook de cabines zijn erg in trek. Uiteindelijk weten we toch nog een plekje te vinden op 30 september. Iets later dan we hadden gehoopt maar daardoor hebben we wel wat extra dagen op Griekenland (waar we achteraf erg blij mee zijn!).